آشنایی با بیماری های قارچی شتر

0
114
آشنایی با بیماری های قارچی شتر

مقدمه :
بیماری های قارچی در میان شترهائی كه در محیط های خشك كویری زندگی می كنند كمتر گزارش شده است زیرا كه در چنین محیط هائی كاهش شدید رطوبت محیط وتابش مستقیم آفتاب وبالا بودن دمای محیط وپراكندگی شترها باعث كاهش تماس بین شترهای آلوده وشترهای سالم می گردد . اما به هرحال این گونه بیماری ها در محیط های غیر صحرائی ومعتدل در بین شترها گزارش شده است وما در این جا به بررسی بیماری های قارچی گزارش شده در شتر می پردازیم :

بیماری درماتوفیتوز كچلی Ring Worm Dermatophytosis :

بیماری قارچی واگیری است كه عرب ها به آن « داء القرع » می گویند . این بیماری همه حیوانات اهلی واز آن جمله شترها را مبتلا می سازد . این بیماری به انسان نیز منتقل می گردد . تمامی حیوانات اهلی به این بیماری حساس هستند وقارچ ها در تمامی مناطق دنیا پراكنده می باشند .در شترها بیماری با ظهور جراحاتی دایره ای شكل بر روی پوست ، همراه با پوسته ضخیم وخالی از مو مشخص می شود .
این بیماری معمولاٌ شترها را در سن كمتر از سه سالگی مبتلا می كند وهمان طور كه ذكر شد با جراحاتی دایره ای شكل مشخص می شود كه قطرآن ها بین یك تا دو سانتی متر است ودر جاهای مختلفی از بدن مشاهده می گردد وبیشتر بر روی سر ، گردن ،شانه ها ، پاها وپهلوها دیده می شود .

عامل مسبب بیماری :
گونه های مختلفی از تریكوفیتون ها Trichophyton spp معمولاٌ عامل مسبب بیماری می باشند . البته گزارش های دیگری نیز وجود دارند كه عامل مسبب بیماری در شتر را میكروسپورم Microsporum می دانند .
بیش از ۲۸ گونه تا كنون شناخته شده است كه می توانند بیماری درماتوفیتوز را در حیوانات مختلف به وجود آورند ، كه این عوامل بیماری زا را می توان در دو گروه عمده تریكوفیتون ها و میكروسپورم ها دسته بندی كرد .

جدول شماره ۱ : قارچ های جدا شده از جراحات قارچی شتران

درماتوفیتوز      محققین
تریكوفیتون ویروكوزوم
Curasson (۱۹۴۷)
Nasser(۱۹۶۹)
Torky & Hammad (۱۹۸۱)
EL- Kader (۱۹۸۵)
EL- Tamavy et al.(۱۹۸۸)
Mahmoud (۱۹۹۳)
Fadelmula et al . (۱۹۹۴)
Abouzaid (۱۹۹۵)
تریكوفیتون منتاگروفیتس
Refai & Miligy (۱۹۶۸)
Kuttin et al . (۱۹۸۶)
Mahmoud (۱۹۹۳)
تریكوفیتون شوئن لاینی
Kamel et al . (۱۹۷۷)
Chatterjee et al . (۱۹۷۸)
Al Ani et al . (۱۹۹۵)
تریكوفیتون سركیسووی
Ivanova & Polyakov (۱۹۸۳)
تریكوفیتون دانكالینسی
Dalling et al .(۱۹۶۶)
میكروسپوروم ژیپسوم
Boever & Rush (۱۹۷۵)
Kamel et al . (۱۹۷۷)
Fischman et al .(۱۹۸۷)
Mancianti et al . (۱۹۸۸)
Gitao et al . (۱۹۹۸)

میكروسپوروم كانیس
El – Kader ( ۱۹۸۵)
El – Tamavy et al . (۱۹۸۸)
Abou Zaid (۱۹۹۵)
دیگر گونه ها
اسپروتریكس شنگه ئی
Curasson (۱۹۴۷)
كاندیدا البیكانس         غیر منتشره
پنسیلیوم ویناسیوم
انواع اپسیدو روتیوم
انواع اپسیدو اراشینیتوس
انواع الیس چیریا
میسیلیا استیرلی

Singh & Singh (۱۹۶۹)
كریپتوكوكوس نئوفورمیس
Ramadan et al .(۱۹۸۹)
كریزوسپوریوم
Mahmoud (۱۹۹۳)

( جدول به نقل از Wernery & Kaaden ( ۲۰۰۲)

آشنایی با بیماری های قارچی شتر
Boever & Rush ( ۱۹۷۵ ) در آمریكا ذكر نمودند كه شاهد بروز جراحاتی محدود همراه با پوسته ریزی وریزش پشم در شتر ماده یك كوهانه ای بودند كه محل ضایعه روی شانه ها ودست ها قرار داشته است وعامل مسبب بیماری قارچ « میكروسپوروم ژیپسئوم » M. gypseum بوده است .
Dalling ( ۱۹۶۶ ) گزارش نمود كه بیماری كچلی با عامل مسبب « تریكوفیتون دانكالینسی » T.dankaliense به صورت شایعی در بین شترهای شمال سومالی مشاهده شده است .
Chatterjee وهمكارانش ( ۱۹۷۸ ) توانستند «تریكوفیتون شوئن لاینی » T.Schoenleini را از یك شتر سیرك در كلكته هند جدا نمایند وشاهد بروز جراحات وسیع وپیشرفته ، خارش شدید وریزش پشم در این حیوان بودند وجراحات بیشتر بر روی كوهان ، گردن وكپل های حیوان وجود داشت وموی شتر بیمار در برابر اشعه « وود» فاقد فلورسانس بوده است .
در شوروی سابق Khamiev (۱۹۸۲ )گزارش نسبت ابتلائ بالائی را به بیماری كچلی با عامل مسبب تریكو فیتون در میان شترهای دو كوهانه و یك كوهانه داد. وی مشاهده نمود كه نسبت ابتلا در ماده شترها بالا بوده و به حدود ۷۷% می رسید در حالی كه نسبت ابتلا در شترهای نر در حدود ۲۳% بوده است و دوره كمون بیماری در حدود ۸ الی ۳۰ روز بوده است و بیماری در شترهائی كه بیش از ۴ سال سن داشتند مشا هده نشده است.
Nasser (۱۹۶۹ )گزارش نمود كه ” تریكوفیتون وروكوزوم ” T.Verrucossum عامل مسبب بیماری كچلی در شترهای مصری بوده است. در حالی كه(۱۹۷۵) Kotin & Paimer در طی بررسی های خود در باره ابتلای قارچی حیوانات اهلی و پرندگان، توانستند “تریكو فیتون منتاگرو فایتس ” T.Mentagrophytes را از دو نفر از شترها جدا نمایند.
Khamiev (۱۹۷۹ )درطی بررسی های خود درباره بیماری كچلی شتر ثابت نمود كه عامل مسبب بیماری “تریكو فیتون وروكوزوم ” بوده است.
Sarkisov و همكارانش(۱۹۸۹) اقدام به بررسی بیماری كچلی در شترهای جوان یك كوهانه و دو كوهانه در شوروی سابق نمودند و اظهار كردند كه یكی از عوامل مسبب بیماری در میان شترهای شوروی “”تریكو فیتون سركیسووی T.Sarkisovii میباشد كه این گونه از تریكو فیتون ها در سال ۱۹۸۳ كشف گردید.
EL_Timawy و همكارانش (۱۹۸۸) در مصر اقدام به اخذ ۲۰۰ نمونه از مو و پوست ۲۰۰نفر شتر مصری مبتلا به بیماری كچلی نمودند و پس از كشت نمونه ها بر روی محیط «سابورود دكستروز آگار» توانستند گونه های متفاوتی از تریكوفیتون و میكرو سپوروم ها را جدا نموده و شناسائی نمایند كه این ها عبارت بودند از :۱۴ مورد تریكوفیتون (۷%)،۸ مورد تریكوفیتون منتا كروفیتس (۴%)، ۶ مورد میكروسپوروم كانیس (۳%)، ۴ مورد میكروسپوروم ژیپسئوم M.gypseu .آنها همچنین توانستند كه تریكوفیتون تریستری T.Terrestre را از ۱۵ % شتر های سالم نیز جدا كنند و نتایج آزمایش ۱۰۰ نمونه خاك تهیه شده از محل سكونت این شتر ها نمایانگر وجود ۱۶ مورد تریكوفیتون تریستری و ۱۰ مورد میكروسپوروم ژیپسنوم یوده است.
Abdurahman&Borbstein (۱۹۹۱ )اظهار می دارند كه بیماری كچلی از بیماری های شایع در بین شترهای سومالی است.
Khamiev (۱۹۸۲)اظهار می دارد كه عدم رعایت اصول بهداشتی در مراكز نگهداری و پرورش شترها باعث وقوع این بیماری در بین آن ها می گردد.بیماری از طریق تماس مستقیم و یا غیر مستقیم بین حیوانات سالم و بیمار منتقل می گرددو قارچ ها معمولا پوست را مورد حمله قرار می دهند و باعث ایجاد جراحاتی دایره ای شكل بر روی مناطق مختلفی از بدن می گردند و گاهی نیز ممكن است كه قارچ به زیر جلد راه یافته و باعث ایجاد حساسیت در منطقه گشته و زوائدی در مناطق بدون مو ایجاد نماید.

تشخیص بیماری :
بیماری را می توان با تهیه لام مناسب ورنگ آمیزی آن مورد بررسی قرار داده وبا مشاهده رشته های قارچی به عفونت پی برد ، هم چنین می توان اقدام به كشت نمونه ضایعات نموده وپس از گذشت ۲۴ تا ۷۲ ساعت شاهد رشد كلنی های قارچی بود . برای رنگ آمیزی می توان از زنگ آمیزی LCBP ، گمیسا ویا رنگ امیزی گرم استفاده كرد . برای كشت قارچ نیز می توان از محیط های سابورود آگار ویا محیط های مناسب دیگر نظیر بلاد آگار ویا نترینت آگار استفاده كرد وقارچ را در دمای ۳۷ درجه سانتی گراد كشت نمود .

درمان :
استفاده از داروهای نستاتین ، میكونازول كتوكونازول در درمان عفونت های كاندیدیایی در خوك ها وگاوها مفید بوده است ، اما هیچ گونه گزارشی در باره استفاده از این داروها در شتر برای درمان كاندیدیاز گزارش نشده است . می توان برای درمان بیماری در بچه شترها ، می توان با تجویز سنلیوم ومس به مادران درمان را آغاز كرده وبه بچه شترها ۱۰ میلی گرم از اتوواكسن ایكولای از طریق دهان تجویز نمود وتزریق وریدی آنتی سرم كولستریدیوم پرفرژنس (Rhone Merieux ) به همراه ۱۰ میلی گرم از داروی استگانتوس Stegantox
( Schering-plough Animal Health ) دوبار وبه فاصله ۲۴ ساعت تجویز كرد . برای جلوگیری از بروز بیماری در گله های شتر باید عوامل زمینه ساز بیماری را از بین برد وبه جیره غذایی دام مواد معدنی افزوده وروش های مدیریت گله را بهبودی بخشید .

هیستوپلاسموز Histoplasmosis :
یك عفونت قارچی حقیقی است كه سیستم رتیكواندوتلیال را درگیر می كند و در فرم ریوی آن باعث تشكیل ندولهای متعدد و كالسی فیكیشن در پارانشیم ریه می گردد.اولین گزارش درباره هیستوپلاسموز حیوانات در سال ۱۹۳۹ توسط Demonbream منتشر شد و وی توانست هیستوپلاسما كپسولاتم را از سگ در امریكا جدا نماید . پس از آن مواردی از هیستوپلاسموز در گربه ها ، سگها ، موش خرما و خوكچه های هندی و خفاش تشخیص داده شد.( ۱۹۸۳jones & Hunt )
اولین گزارش ابتلا در شتر ها توسط ( ۱۹۸۳Chandel& Kher ) داده شده است افراد فوق الذكر توانستند موارد كشنده ای از عفونت هیستوپلاسموز را در دو نفر شتر بالغ بیمار در ایالت كجرات هندوستان مشاهده كنند .

عامل مسبب بیماری :
قارچی دو شكلی بنام هیستوپلاسما كپسولاتم H.Caosulatum است كه در خاك های غنی از نیتروژن رشدمی كند و بخصوص در خاك هائی كه با فضولات پرندگان مثل سار و همچنین خفاش آلوده باشد بهتر رشد می كند و معتقدند كه هیستوپلاسما همراه با خفاش است و در دستگاه گوارش خفاش دون ایجاد بیماری وجود دارد و با فضولات وی وارد محیط می شود.
زندگی قارچ دارای دو مرحله است ، یكی فاز كپكی و یك فاز مخمری ، و مهمترین راه ایجاد عفونت راه تنفسی است . اسپورهای هیستوپلاسما كروفاژها احاطه می شود و ضایعات یك روند كالسیفیكشن محدود می شود و در این بیماری نیز همانند سل كالسیفیكشن متداول است .
وقتی عفونت گسترش یابد سیستم رتیكواند و تلیال مورد تهاجم قرار می گیرد . كبد و طحال بزرگ می شوند و لمفادنوپاتی و كم خونی شدید در این بیماری شایع است .

علائم بیماری :
(۱۹۹۴) Chandel & Kher اظهار می دارند كه در دو نفر شتر نر به سن ۱۳ سال كه مبتلا به این بیماری بودند علائمی نظیر بی اشتهائی ، كاهش وزن ، لمفادنوپاتی ، دیس پنی و نادرا سرفه مشاهده گردید آزمایشهای فیزیكی بعمل آمده از دو نفر شتر نشان دهنده بیحالی ، ضعف و لاغری ، تنفس شكمی ، بزرگ شدن غده های لمفاوی سطحی و افزایش درجه حرارت بدن بوده و در هر دو شتر متوسط مقدار هموگلوبین ۶/۵ g/di بود و در شمارش تفریقی گلبولهای سفید مشخص شد كه تعداد نتروفیل ها ۲۷% لمفوسیتها ۶۲% مونویستها ۴% و ایزونوفیل ها ۷% است .شترها برای مدت یكماه درمان علامتی شدند بدون آنكه هیچگونه جوابی به درمان بدهند و علیرغم درمان های مختلف ، عاقبت هر دو شتر تلف شدند
در آزمایش پس از مرگ ، غده های لمفاوی كالیسیفیه شده متعددی شبیه به حالت سل در ریه ها مشاهده گردید كه در هر دو شتر وجود داشت و در آغاز گمان می رفت حالت سل باشد اما پس از آزمایشهای بعمل آمده مشخص گردید كه این حالت ، فرم ریوی بیماری هیستوپلاسموز است و عامل پاتوژن از كشت بافت ریه بر روی محیط سابورود دكستروز آگار همراه با كلر مفنیكل و اكتیدون در درجه حرارت ۲۵درجه سانتیگراد پس از ۱۵ روز نگهداری جدا گردید و كلنی ظاهر شده سفید و پنبه ای بود و در رنگ آمیزی با لاكتو فنل كاتن بلو شاهد وجود میسیلیوم های دیواره دار همراه با میكروكونیدهای ۵-۲ میكرون ودیواره ضخیم بودند. تبدیل فرم كپكی به فاز مخمری در آگار عصاره مغز و قلب همراه با خمن در درجه حرارت ۳۷درجه سانتیگراد صورت می گیرد . كشت ظاهر شده پس از ۱۴-۱۲ روز نگهداری در گرم خانه ، سفید كرمی رنگ و شبیه مخمرها می گردد.

درمان:
درمان باید با داروهای سیستمیك انجام گیرد .اعطای آمفوتریسین B و فلوسایتوزین در بسیاری از موارد موفقیت آمیز بوده است .اخیرا از داروی امیكونازول در درمان فرم سیستمیك بیماری استفاده شده است و همچنین از داروی ایتراكونازول نیز استفاده شده است و برخی معتقدند كه این دارو از تركیب امفو تریسین B و فلوسایتوزین بهتر است چون عوارض كمتری دارد و پاسخ بهتری می دهد
لنفانژیت واگیر : بیماری مزمنی است كه حیواناتی نظیر اسبها ، شترها ، قاطرها ، و الاغها، را مبتلا می سازد این بیماری به نام مشمشه ژاپنی نیز معروف است و آن را قارچی شبیه به مخمر بنام كریپتوكوكوس فارسی می نونوزوم Cryptococcus Farciminosus ایجاد می كند .
این بیماری با التهاب چركی در عروق لمفاوی جلدی و زیر جلدی و قرحه های جلدی مشخص می گردد. قارچ در میان چرك به صورت سلولهای بیضی شكل و شبیه به مخمر بوده و دارای جداری دو لایه می باشد . برای رشد قارچ در آزمایشگاه از محیط های خاصی مانند محیط سابورد حاوی خون ، محیط آگار حاوی خون ، محیط آگار پپتن حاوی كبد و غیره استفاده می شود .
عامل بیماری از طریق زخم های جلدی به دام های حساس منتقل شده و در لمف و عروق لمفاوی منتشر می گردد.
آشنایی با بیماری های قارچی شتر
تشخیص بیماری :
با دیدن علائم بالینی كه عبارتد از تشكیل غده ها و زخمهای روی پوست در اجزای مختلف بدن ، و بخصوص در امتداد عروق لمفاوی سطحی و خروج چرك از محلهای آسیب دیده می توان به بیماری مشكوك شد .
تشخیص آزمایشگاهی با برداشت چرك از آبسه های باز نشده و كشت آن بر روی محیط های جامد صورت می گیرد كه ای محیط ها را باید در درجه حرارت ۲۲-۲۸ درجه سانتیگراد نمود و بر روی آگار پپتن حاوی كبد ، بعد از ۴-۳ هفته كلنی های زرد خاكستری ظاهر خواهد شد كه شبیه كلنی های باكتری هاست و بعد از گذشت ۳-۲ ماه تبدیل به كلنی های زرد قهوه ای سفت و چروك دار می گردد.و همچنین می توان بیماری را در مراحل اولیه آن با تزریق آلرژین آن در جلد تشخیص داد كه در حالت مثبت بعد از ۷۲-۴۸ ساعت بعد از تزریق در محل تزریق ورمی ظاهر می گردد.

درمان:
حالتهای اولیه بیماری را می توان با جراحی قسمت های مجروح و قرار دادن محلول تنتورید یا محلول نیترات نقره درمان كرد و در غیر این صورت باید با حل كردن یودورسیدم ۳۰-۲۵ سی سی آب و تجویز آن بمقدار هر ۳ گرم برای هر ۲۵ كیلوگرم وزن زنده حیوان به مدت ده روز ، حیوان را درمان كرد البته می توان با تجویز دهانی یودور پتاسیم بمقدار ۸-۴ گرم در روز بمدت ۱۹-۷ روز حیوان را درمان كرد ضمنا حیواناتی كه از بیماری بهبود می یابند ، ایمنی استواری كسب نموده و دیگر تا آخر عمر به بیماری مبتلا نخواهند شد
بیماری اسپوروتریكوز : بیماری قارچی مزمن یا تحت حادی است كه توسط یك قارچ دو شكلی بنام اسپور تریكس شنگای SPORTHRIX SCHENCHI ایجاد می شود كه به شكل ساپروفیتی یا كپكی در طبیعت وجود دارد و وقتی به بدن جاندار منتقل می شد تبدیل به فاز مخمر می شود .
بیماری در حیوانات مختلف همچون سگ ، گربه ، اسب و شتر یك كوهانه دیده شده است .اسپور تریكس از طریف تنفس و از طریق تلقیح جلدی وارد می شود از طریق تنفسی می تواند عفونت تنفسی و از طریق جلدی می تواند عفونت جلدی و زیر جلدی را سبب شود .

علائم بالینی :
بیماری بصورت دمل های قرحه ای كه با متا ستاز به سرعت گسترش می یا بند در تمام بدن بویژه روی دنده ها و كوهان دیده می شود . ندول های داخل جلدی یا زیر جلدی ، سفت ، ارتجاعی ، غیر حساس و بدون درد بوده و به بافت ها جسبنده نیست و حداكثر با ندازه یك گردوی درشت رشد می كنند. بعضی از این تومورها دارای سوراخ های ناسوری با لبه های ریش ریش هستند كه از آنها چرك رقیق آبكی با رنگ زرد لیموئی خارج می گردد. تب مجود ندارد ، دام لاغر نمی شود و كار قطع نمی شود . فرم ریوی آن دام را ضعیف و لاغر نموده و نشانیهای بیماری حاد ریوی را نشان می دهد این فرم بیماری غیر قابل درمان است و دام در اثر لاغری مفرط می میرد.

تشخیص بیماری :
جهت تشخیص اسپرتریكوز از چند روش استفاده می شود كه عبارتند از :
۱- تشخیص میكروسكوپی مستقیم ۲- از طریق كشت ۳- از طریق تستهای سرولوژی ۴- تهیه مقاطع از بافتها

درمان :
برای درمان بیماری از یدور پتاسیم و یدور سدیم استفاده می كنیم . یدور پتاسیم ۲۰% بصورت خوراكی و با دز mg/kg ۴۰ در سه نوبت ، در سگها با موفقیت بكار رفته است . در اسب یدورپتاسیم بمقدار ۶ گرم محلول داخل رگی روزانه در عرض دو هفته جواب داده است اما گزارش از میزان مصرف دارو در شتر نیست بهمین جهت باید دارو را با احتیاط و دزهای كمتری تجویز نمود و با توجه یه عود مجدد بیماری گفته شده است كه تا دو هفته بعد از محو شدن علائم بیماری دارو را باید ادامه داد . اگر علائم مسمومیت ظاهر شد باید دارو را قطع كرد تا علائم مسمومیت از بین برود و دوباره درمان را تكرار نمود.

منابع مورد استفاده:

۱ – شهراسبی ( حمزه ) ( ۱۳۵۲ ) : مقاله « یك راه پیشنهادی جهت جبران كمبود پروتئین حیوانی با استفاده از تكثیر وپرورش علمی شتر » ، هفته نامه علمی وپزشكی طب ودرمان ، شماره ۴۲ ، سال نهم ، آبان ماه سال ۱۳۵۲ ، صفحه : ۴ .

۲ – خسروی ( علیرضا) ( ۱۳۷۲ ) : قارچ شناسی پزشكی از انتشارات جهاد دانشگاهی .

۳ – بیت سیاح ( عبدالله ) – اسپرژیلوز شتران _ مجله دانشجویان دامپزشكی دانشگاه اهواز .

۴ – ABDURAhman & borbstein ( ۱۹۹۱ ) : Nomadic People , ۲۹ , ۱۰۴ – ۱۱۲.

۵ – Abou – zaid , A .A. (۱۹۹۵) : Studies on ringworm in camels . ۳ ed Sci Cong ., Egyptian Socity for cattle Diseases , ۳ – ۵ Dec ., ۱۹۹۵ Assiut Egypt : ۱۵۸ – ۱۶۳ .

۶ – Al-Ani , F .K..,L.S .Al-Bassam & K.A.AlSalahi(۱۹۹۵) : Epidemiological study of dermatomy cosis due to Trichophyton schoenteinii in camels in Irag . Bull .Anim .Hlth. Prod.Afr,۴۳:۸۷-۹۲.

۷– BOVER & RUSH (۱۹۷۵ ) : Microsporum gypseum infection in a dromedary camel . Vet. Med . And . Smal.Anim.clinician , ۷۵ , ۱۱۹۰ .

۸ – CHANDEL & KHER (۱۹۹۴) : Occurrence of histoplasmosis – like disease in camel . indian .Vet. J ,۷۱ , ۵۲۱ – ۵۲۳ .

۹ – CHATTERJEE , et .al (۱۹۷۸ ) : Isolation of Trichophyton schoenleinii from a camel . indian . J . Anim . Helth ,۱۷(۱): ۷۹ –۸۱.

۱۰ – Curasson , G (۱۹۴۷) : Le chameau et ses maladies . Vigot Freres , Editeurs : pp ۸۶- ۸۸ .

۱۱ – DALLING (۱۹۶۶ ) : Editor in chief , international Encyclopadia of
veterinary medicine , Vol ,۱ , ۵۸۶ . London.

۱۲ – El – Kader , A (۱۹۸۵) : Studies on skin diseas of camel with special refernce to mycotic causes and treatment in Assiut Province . M.V.Sc . Thesis . Fac . Vet . Med ., Assiut University , Egypt .

۱۳ – EL – KHOULY , et .al (۱۹۹۲ ) : Aspergillosis in camels affected with a specific respiratory and enteric syndrome . Australian .Vet . J . ۶۹ (۸) ۱۸۲ – ۱۸۶ .

۱۴ – El – Tamawy , M. A., I. Seddik and M.Atia (۱۹۸۸) : Camel ringworm in Upper Egypt . Assiut Vet. Med . j. ۲۰ (۳۹): ۵۴- ۵۹ .

۱۵ – Fadlelmula , A ., H. Agab , J.M. le Horgue , B. Abbas and A.E. Abdalla(۱۹۹۴) : First isolation of Trichophyton verrucosum as the aetiology of ringworm in the Sudanese camel . Rev . Elev . pays. Trop . ۴۷ (۲) :۱۸۴-۱۸۷ .

۱۶ – Fischman , o., P. A . Signera and G . Baptista (۱۹۸۷) : Microsporum gypseum infection in a grey wolf and a camel in a zoological garden . Mykosen ۳۰ (۷۰) : ۲۹۵ – ۲۹۷ .

۱۷ – Gitao , C. G., H. Agab and A.J . Khalifalla (۱۹۹۸) : An outbreak of mixed infection of Dermatophilus congolensis and Microsporum gypseum in camels in Saudi Arabia . Rev. sci . tech . off . int. Epiz. ۱۷ (۳): ۷۴۹- ۷۵۵ .

۱۸ – Hajsig , M., T.Naglio, D. Hajsig and M. Herceg(۱۹۸۵) : Systemic mycoses un domestic and wild ruminants . I. Candidiasis of forestomachs in the lamb , calf , Kid and newborn Hama . Vet.Arch . ۵۵ (۲): ۵۳-۵۸ .

۱۹ – Ivanova , L. G and I.D. Polyakov(۱۹۸۳) : Trichophyton sarkisovii Ivanova and Polyakov spnov., a new species of the pathogenic fungus inducing dermatomycosis in camels in camels . Mikol. Fitopatologiya ۱۷ (۵):۳۶۳ – ۳۶۶ .

۲۰ – Kamel , Y.Y., M. A. Ahmed and A.A. Ismail (۱۹۷۷): Dermatophytes in animals , birds and man . Animals apotential reservoir of dermatophytes to man . Assiut Vet. Med . ۴ (۷): ۱۴۹ – ۱۵۹ .

۲۱ – Kuttin , E.S., E. Al-Hanaty, M. Feldman ,M.Chaimovist and j. Muller (۱۹۸۶): Dermatophytosis of camels . Rev. Med. Mycol. ۲۴ : ۳۴۱-۳۴۴ .

۲۲ – Mahmoud , A.L.E(۱۹۹۳): Dermatophytes and other associated fungi isolated from ringworm lesions of camels . folia Microbiologica ۳۸ (۶):۵۰۵-۵۰۹ .

۲۳ – Mancianti, F., R. Panini and P . Cavicchio(۱۹۸۸) : Dermatofizia da Mbicrosporunt gypseum in un Cammello . Anm. Fac. Med. Vet . Univ. Pisa ۴ : pp . ۲۳۳-۲۳۷ .

۲۴ – Merck veterinary Manual (۱۹۹۱) : The Merck Veterinary Manual . Merck and co . Inc ., Rahway, N. j., USA: pp ۳۴۲-۳۴۳ .

۲۵ – Nasser, M (۱۹۶۹) : The zoonotic importance of dermatophytes in U.A.R . PhD Thesis . Faculty of vet . Med ., Cairo University .

۲۶ – Ramadan , R.O ., A.A. Fayed and A.M.El_Hassan (۱۹۸۹): Textbook of dermatology . Vol ,۲ ۴ th ed . Blackwell Scientific Publications < Oxford ۲ (۴)p. ۹۱۱ _۹۱۵ .

۲۷ – Refai , M and M . Miligy(۱۹۶۸) : Soil as a reservoir of Trichophyton mentagrophytes .j . Egypt . Vet .Med . Ass . ۲۸ : ۴۷ –۵۲ .

۲۸ – Singh , M .P and C. M. Singh (۱۹۶۹) : Mycotic dermatitis in camels . Ind . vet . j . ۴۶ (۱۰) : ۸۵۵ .

۲۹ – Torky , H.A and H.A.S. Hammad (۱۹۸۱) : Trichophytosis in farm animals and trials for treatment . Bull .Anim .Hlth .Prod .Afr . ۲۹ (۲) : ۱۴۳ – ۱۴۷ .

۳۰ – Wernery , R., M. Ali , J.Kinne, A.A. Abraham and U. Wernery (۲۰۰۰) Mineral deficiency : a predisposing factor for septicemia in dromedary calves . Proc . of ۲ nd camelid conf. Agroeconomyics of camelid faring , Almaty , Kazakhstan ۸ – ۱۲ sep ۲۰۰۰ , in press .

۳۱ – Wernery .U ., and O. Ruger Kaaden (۲۰۰۲): infectious Diseases in camelids ,۲ nd , Blackwell Science Berlin . vienna .

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید